Отец, благослови

десетто послание до нас, самите „Ако не го пронајдеш Христос пред вратата кај просјакот, нема да го пронајдеш ни во путирот“. Св. Јован Златоуст Одамна имаме заборавено на благословите. Да побараме благослов, да дадеме благослов, да започнеме нешто со благослов, да измолиме благослов… од Црквата (свештеникот, епископот), од домот, од фамилијата (таткото, дедото, мајката, бабата), […]

Жешко време

деветто послание до нас, самите Не се трпи, жешко е. До вчера не се трпеше, ладно камен беше. Па не се излегуваше, врнеше. Па дуваше. Темно е, светло е. Имав една стара баба комшивка, на прашањето дали ја сакаат дома и дали ја почитуваат останатите (живееше во заедница со синот и внукот со фамилиите), велеше: […]

Дунав

осмо послание до нас, самите Пред една седмица посетив еден манастир кој се наоѓа во близина на Дунав. Обична, скромна посета и едно најмало поклонение кое може еден грешник и недостоен како мене да ја направи попатно. Убав, стар, прекрасен манастир кој сѐ уште се обновува, монашко братство, отворено поле, Дунав во близина… Но, воедно […]

Од Цветници до Пасха

Барем од Цветници до Пасха да се запрашаме: – Дали знаеме што правиме? – Дали знаеме што работиме? – Дали знаеме за кого работиме? – Дали знаеме со кого живееме? – Дали љубиме? – Дали почитуваме? – Дали сме послушни? – Дали се молиме? – Дали веруваме? – Дали се плашиме? – Од што се […]

Пост банк

Шесто послание до нас, самите …и излезе пред нив старец излитен во мантијата, изгорен во кожата од сонцето, пустиник, а тие чекореа покрај него. A Светителот побара благослов од него… а тој им се обрати на Даниелитите: како се осмелувате да чекорите пред митрополитот Пентаполски, кој одамна е вброен во Светиите. На што треба да […]

Warum? Hier ist kein warum.

Петто послание до нас, самите: Аушвиц Има една кратка сторија (меѓу многуте) од логорите на смртта каков што бил Аушвиц: еден затвореник, изгорен од жедта, посегнал по еден мразулец кој висел на стреата, за колку-толку да вкуси капка вода. Еден стражар го забележал и му го отргнал мразулецот од рацете. Затвореникот го прашал: „Зошто?“ Стражарот […]

Трето послание до нас, самите: Старио (старецот)

„Вие ме остаревте; вие пораснавте, јас остарев.“ Дедо Јован Костадиновски Во времето на социјализмот или подобро кажано, во времето кога нашиот народ „немаше“ маки, кога сѐ беше глатко, „сервирано“, кога сите мислеа дека сѐ е во ред, дека тоа вечно ќе постои. Кога сите ги имаа накривено капите, кога сите се пензионираа во фирмата каде […]

Прво послание до нас, самите: За Пресветата

Денес има крстени луѓе, верници, во поодминати години од овоземниот живот, кои сè уште не знаат како изгледа иконата на Пресвета Богородица. Со самото тоа, тие не знаат каков е ликот на Пресветата. Друго, со тоа тие не знаат Кого Го има Таа во Своите прегратки или на Своите раце… А, ако прашаат, тоа е […]

Писмо осмо: Нов рок

„Работете, учете и чувајте ги своите деца затоа што тие ви се едно најголемо богатство… парите во староста ништо не значат.“ Славко Петровиќ – Џондиро Овие навидум едноставни зборови се искажани од еден човек, кој навидум беше едноставен. Потоа се испостави дека тој бил уште поедноставен: подобар, подобродушен, подарежлив, поскромен, погрижлив, скромен и голем помагател, […]

Писмо седмо: Гостилница „Хороскоп“

За оваа гостилница не е потребен хасап стандард. Треба само да влезете и добро да се нагостите, најадете и напиете. Впрочем како што и правиме секојдневно, од утро до мрак, од понеделник до недела, од први до триесет и први, од јануари до декември… Во пости, во мрсни, во вторник, во петок, за 1 Мај […]

Писмо шесто: Мариово

Словачка… За Словачка можеме да зборуваме многу, или доволно. Исто така и за Мариово. Можеби уште повеќе отколку за Словачка. Но, што е многу значајно? Што е сличноста и она што ги поврзува Словачка и Мариово? Ништо. Можеби нешто, некаде, некој ќе пронајде нишка на поврзување, но сепак јас мислам – ништо. Тогаш, во што […]

Писмо петто: Младост и младина

Односно, веднаш за првото ќе кажеме – убаво, а за второто ќе кажеме – иднина. Значи, заклучок – убава иднина. Е, сега има и една трета работа, која некогаш се гледа пред овие два збора и нивниот контекст, понекогаш се гледа после, а скоро секогаш се наоѓа помеѓу нив… а тоа е целосно и комплетно […]

Писмо четврто: Беспаќе

Ако го согледаме зборот беспаќе лингвистички и толковно, тој означува поим за безизлезна ситуација, дезориентација или место или предел без пат. Ова го има насекаде во светот, во секое време од историјата, кај секој човек, кај секоја група, во секој општествен систем, поединечно, заедничко, сега, денес, утре, повеќе, помалку и слично… Но, гледајќи социолошки, финансиски, […]

Писмо второ: Хемисфери

Западната хемисфера го запре лелекањето. Нема повеќе крици. Нема повеќе молитви. Нема повици за милост, повици за покајание. На оваа страна од светот веке сè е рамно. Истополовите бракови скоро во сите земји од овој дел се озаконети од човечките закони. Абортусот секаде е дозволен. Развратот одамна е мода. Парите се молитва, титулите се желби, […]

Писмо прво: Сраст или страст?

„Вечер ќе одиме на матура. Утре ќе правиме пикник. В понеделник заминуваме на одмор. За ручек имаме печење. Со ваква и ваква салата. Си купив нови чевли. Леле како се спремивме. Супер беше. Преубаво беше на концертот. Во колку ќе се чекаме? Го виде најновото …“ Познато ви е ова? И уште многу, многу, многу […]