Воведение на Пресвета Богородица во храмот

Во Литургискиот циклус на празници посветени на нашата Сесвета Владичица Богородица, по празнувањето на Рождеството на Пресвета Богородица, следи нејзиното воведение [влегување, претставување] во Ерусалимскиот Храм, што Православата Црква го слави на 21 ноември (ст.ст.), односно 4 декември (н.ст.). Слично на празникот на нејзиното рождество, и овој богородичен празник не нуди директна библиски или историски […]

Јас Сум вратата

Богочовекот е за човечкото битие – вратата во бесмртноста, и самата бесмртност, и храна за бесмртноста. Бидејќи Он е Спасителот: спасува од гревот, смртта и од демонот; и тоа, спасува со Својата Богочовечка Личност, затоа и на чело на сите Негови зборови стои: ‘Јас Сум вратата’. Сè човечко што нема да влезе во Него, останува […]

Значењето на Литургијата (2)

Како централно светотаинско чинодејание на сета Црква, Божествената Литургија е секогаш воскресна по дух. Секогаш е пројавување на Воскреснатиот Христос на Неговиот Народ. Секогаш е излевање на живототворниот Дух. Секогаш е заедничарење со Бога Отецот. Тому затоа, Божествената Литургија никогаш не е тажна ни покајна. Таа никогаш не е израз на темнината или смртта од […]

Значењето на Литургијата (1)

Зборот литургија значи заедничко дело или соборно чинодејствие. Божествената Литургија е заедничко дело на Православната Црква. Таа е јавно чинодејствие на Црквата, формално собрана заедно како избран Народ Божји. Зборот црква означува собирање или собрание на народот, особено избран и издвоен да изврши одредена задача. Божествената Литургија е соборно чинодејствие на Православните Христијани, кои јавно […]

Толкување на Господовата молитва – Оче наш

на светиот Герман, архиепископ Константинополски Оче наш, Кој Си на небесата, да се свети името Твое, односно името на Синот Божји. Кажувајќи „Оче“, Тој ти покажува со какви добра си се удостоил кога си станал син Божји. Со зборовите „на небесата“ ти ја покажува татковината и домот на твојот Отец. Ако сакаш Бог да ти […]

Долината на смртна сенка

Величенствена визија му била дарувана на Пророкот. Со раката Господова пророкот Езекиил бил одведен во долината на смртта, долина на очајот и пустошот. Таму ништо не било живо. Немало ништо, освен суви коски, навистина суви коски. Тоа било сè што останало од оние кои некогаш биле живи. Го немало животот. И Пророкот бил запрашан: „Можат […]

Човекот – литургиско битие

Обично, човекот го обележуваме како словесно (логосно, логичко) и слободно битие. Овие белези се точни, но тие непотполно го отсликуваат човекот. Од литургиското искуство чувствуваме дека човекот пред сè е литургиско битие. Створен е за да литургисува, да се принесува самиот себе и сиот свет на Бога со благодарење, славословење и служење. Створен е за […]

За еден миг: Рајот

Пасха и Светлата Седмица отсекогаш ме потсетувале на рајската радост. Дверите постојано стојат отворени во Светлата Седмица, потсетувајќи го народот Божји дека Христос за нас го отвори рајот. Ова се некои мисли за ненадејноста и блискоста рајска. Како што старец Клеопа милувал да каже, „Нека ве проголта рајот!“ Егзапостиларот на утрената на Велики Петок е […]

Иконата и нејзината смисла

Иконата како сведоштво за фактот на Боговоплотувањето Не прави за себе идол, ниту некаква слика на она, што е горе на небото, што е долу на земјата и што е во водата под земјата; немој да им се поклонуваш, ниту да им служиш, бидејќи Јас Сум Господ, Бог твој (2Мојс 20,4-5). Овој стих, кој ја […]

Под самарот на злопамтењето

Човечкиот ум е украсен со многу способности и сили. Една од најважните меѓу нив е заборавањето. И кога велам заборавање, не мислам на бледнеењето или губитокот на релативно трајните промени во структурата на мисловните искуства – на позитивистичката верзија со која се објаснува овој процес сведен само на неговата психофизиолошка конотација, туку на природната селективност […]

Принесувањето на Богомладенецот

Трогателна е сцената каде што Христос се принесува како младенец во Храмот. Предвечниот Бог, кој истовремено како Логос Божји беше постојано соединет со Својот Отец и со Светиот Дух, и го управуваше светот, сета вселена, се јавува како младенец во Храмот, наоѓајќи се во прегратката на Својата мајка. Иако Христос беше младенец, истовремено беше „предвечен […]

Христос Богодете

„Детето – предвечен Бог!“, со овој серадосен опис на детето Кое се родило во Витлеемската пештера завршува една од главните божикни химни, која во VI век ја напишал знаменитиот византиски химнограф Роман Слатопеец. Во превод од црковнословенски, кондакот гласи гласи: Дева денес Надсуштествениот Го раѓа и земјата Му принесува пештера на Непристапниот, ангелите со пастирите […]

Рождеството Христово – откровение

Празникот на раѓањето на Христа како човек е митрополијата на празниците, како што вели свети Јован Златоуст. Од Раѓањето следат сите други Господови празници: Богојавлението, Преображението, Страдањата, Крстот, Воскресението и Вознесението. Без Раѓањето немаше да постои Воскресението, но и без Воскресението немаше да се исполни целта на Божјото вочовечување. Сите овие Господови настани се единствени. […]

Семантички контексти на поимот вера

Во колоквијалниот говор на поимот „вера“ му се задаваат повеќе различни значења. Тоа покажува дека верата, во сите свои семантички варијации и пермутации, е исклучително важен чинител не само на нашите спознајни (гносеолошки) релации и искуства, туку и во нашиот секојдневен живот како соборни и морални битија. „Верата“ ја среќаваме и во нејзиниот основен граматички […]

Света Педесетница

Пред да се вознесе на Небесата, Христос им даде заповед на Своите ученици да се вратат по Неговото вознесение во Ерусалим и да останат даму додека не се облечат со сила од Небото. Така, значи, им го даде ветувањето дека ќе Го примат Светиот Дух, за Кого зборуваше за време на Својот живот. Ова Христово […]